Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 15

Afgelopen week hebben we een toch wel heel bijzonder ritje naar Polen gemaakt. We hebben hier en daar verteld dat het de tiende keer was, maar thuisgekomen kwamen we er achter dat het “pas” de negende rit was. We zijn maandagmiddag 18 maart jl. om 12.00 uur vertrokken en maandagavond aangekomen in Zlotoryja waar we een hotelletje hadden geboekt. Dinsdagmorgen naar Olawa, een kindertehuis met 36 jongens en meisjes.

We hadden uiteraard weer een flinke hoeveelheid kleding (fam. Berkens, fam. Arnout, Jeanne, fam. Verschuren) en schoenen (Nel, fam. Arnout, Wies), schooltassen en knuffels. Als aandenken kregen we een mooi zelfgemaakt bloemstukje en dat krijgt uiteraard een plaatsje bij alle andere aandenkens , kaarten etc.

Ons tweede bezoek betrof een tehuis voor ouderen in Chorzow. Daar worden 29 vrouwen en 31 mannen goed verzorgd door een enthousiaste staf. We hebben het hele huis gezien en een flinke hoeveelheid incontinentiemateriaal, onderleggers, ondergoed, beddengoed (Nel, Corrie, Jeanne, Jes, Wies, Frans en Henriëtte) en elektrische dekens achtergelaten.

We gaan één van de volgende ritten kleding brengen omdat we nu niet precies wisten hoeveel bewoners, mannen en vrouwen, er in het tehuis wonen.

We redden het net om voor het eind van de middag nog om een bezoek te brengen aan een kindertehuis in Krakow.

 

 

 

 

 

 

 

Daar gaan we over een paar weken een klein feestje bouwen want we gaan daar televisies voor alle afdelingen brengen alsmede voor elke afdelingskeuken (5) een magnetron, broodrooster en frituurpan. Ook zullen er kleinere keukenspullen meegaan. Het is de bedoeling dat alle kinderen (ruim 70) een persoonlijk kadootje krijgen en weer een tasje met het één en ander. Als alles volgens plan verloopt gaan we dan weer met twee auto’s. We houden U op de hoogte. We hebben alvast aardig wat kleding, (Sigrid, fam. Arnout, Wies, Corrie, Nel, “de Paddestoel”), beddengoed en een aantal nieuwe schooltassen achtergelaten.

Woensdagmorgen begonnen we met een bezoekje aan Anna Sajdak in Tarnow, we kennen haar nog van één van onze eerste ritten.

Een gezinnetje met drie kinderen die het absoluut niet breed hebben. Kleding en speelgoed ( Jeanine, Marc en Beata, fam. Arnout) hadden we voor hen meegenomen en ze waren er maar wat blij mee.

Ons tweede bezoek die dag was minder geslaagd omdat we op het kantoor van een organisatie terecht kwamen. U weet, op die manier werken we niet. We leveren al onze goederen persoonlijk af, niet via wat voor tussenschakel dan ook.

Eigenlijk kwam het wel goed uit want we hadden onze tijd hard nodig. We reden naar Bochnia waar we voor de tweede keer te gast waren in een kindertehuis. Lichte paniek! Het taalprobleem stak de kop op, niemand met wie we een woord konden wisselen. De direktrice werd opgetrommeld en die heeft onderweg haar dochter van school gehaald. Na enige gewenning heeft zij voor ons vertaald van pools naar engels en voor de directrice van engels naar pools. We hebben het hele huis bekeken maar heel speciaal;tijdens de rondleiding en de gesprekken ontstond een zeer vriendschappelijke sfeer. We gaan binnenkort terug ook al omdat er wat speciale wensen waren die we kunnen honoreren maar ook omdat we uitgenodigd zijn om te blijven eten en een bezoekje te brengen aan de oudste zoutmijnen van Polen. Voor die kinderen gaan we ook wat extra’s doen. We hebben hier deze keer m.n. kleding (fam. Arnout, Jacqueline, Jeanne, fam. Verschuuren), sportkleding , sportschoenen, beddengoed en handdoeken achtergelaten, waar ze ook om gevraagd hadden.

En dan…gas erop en naar Swiebodzice. Ruim 350 km. en tevens richting terugweg maar dankzij een goede verbinding kwamen we halverwege de middag aan. Een werkelijk schittererend gebouw waar we werden ontvangen door zuster Dobromiwa. Dit huis is ooit eigendom geweest van een vader van twee dochters die beiden tot de Congregatie van de “Zusters van de Notre Dame” behoorden. Na zijn dood schonk hij het gebouw aan de Congregatie en kwam het in gebruik als ziekenhuis voor patiënten die “te slecht” waren voor een normaal ziekenhuis. Het schitterende gebouw werd van binnen geheel wit geverfd en verloederde in de loop der jaren. De kosten van personeel en verpleging kwamen grotendeels voor rekening van de Zusterorde maar de stad betaalde de renovatie van het gebouw ( en trok daarna gelijk de subsidie in). De Zusters hebben de grootste problemen om het personeel dat slechts minimaal kan worden betaald vast te houden. Het gebouw is in oude luister hersteld. Het witgeverfde houtwerk heeft weer de originele kleur en oude kenmerken van het gebouw zijn weer zichtbaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

In dit gebouw worden 58 jongens en mannen van 3 tot 30 jaar verpleegd. Zij zijn allen geestelijk en de meesten ook lichamelijk gehandicapt. De Zusters waren blij met een flinke hoeveelheid kleding voor alle jongens (fam. Berkens, Wies, Nel, Corrie, fam. Bartels, fam. Arnout). We hebben samen met de Zusters de broodmaaltijd gebruikt en toen we wilden vertrekken zong één van de jongens een afscheidslied. Een andere bewoner speelde een stukje op de piano. Een zeer bijzonder bezoek, we gaan zeker nog eens terug. Ook al omdat we één van de Zusters hebben beloofd om lelies mee te brengen. Er was trouwens nog een speciale link want vier Zusters van deze Orde werken al geruime tijd in Gambia en we zijn zeker van plan hen daar te gaan opzoeken. Als ’t gezellig is gaat de tijd snel en we waren pas om een uur of half elf in ons hotel.

Donderdagochtend was gereserveerd voor een bezoek aan onze twee kindertehuizen waar we met de Paasdagen naar toe gaan. Lekker koffie gedronken met heerlijke eigengemaakte taart en gezellig bijgekletst. Duidelijke afspraken gemaakt voor beide Paasdagen. ’s Morgens ontbijten met de kids en ze krijgen van ons heerlijk paasbrood. Na het ontbijt krijgen alle kinderen een persoonlijk kado en dan gaan we een wandeling maken door het dorp. Na terugkeer is het tijd voor de warme maaltijd waarbij wij voor een smakelijk dessert zorgen . Alle kinderen krijgen dan een tasje met van alles en nog wat. O.a snoep, schrijfspulletjes, een koek, een muts/sjaal, een parfum-monstersetje en een mok. Beide dagen logeren wij in één van de kindertehuizen. Ook daar leest U ongetwijfeld nog meer over.

Na deze twee bezoeken vlot naar huis en donderdagavond rond 22.00 uur weer in Helmond. Helaas wat tijd verloren door een lange file achter een ongeluk bij Chemnitz ( 16 auto’s op elkaar) en later nog een klapper vlak voor ons. Een auto aan gort maar de achteropkomende vrachtwagens wisten die auto gelukkig te ontwijken en de bestuurder en passagier mankeerden wonder boven wonder niets.

TWEE BELANGRIJKE ZAKEN:
1. ’t is momenteel wat onrustig in Gambia en we gaan daar dus wat later naar toe.
2. HELAAS MOETEN WIJ EVEN EEN ALGEHELE STOP ZETTEN OP HET INNEMEN VAN GOEDEREN. UITERAARD KOMEN WE ALLE REEDS GEMAAKTE AFSPRAKEN NA MAAR WE ZITTEN MOMENTEEL ZO VOL DAT WE ECHT GEEN NIEUWE GOEDEREN KUNNEN AANNEMEN. WE LATEN HET UITERAARD DIREKT WETEN ALS WE WEER RUIMTE HEBBEN.

IEDEREEN DIE AAN HET SLAGEN VAN DEZE REIS HEEFT MEEGEWERKT, OP WELKE MANIER DAN OOK, WEER HEEL ERG BEDANKT!!

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak

Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie plan

Wat is dat? In de afgelopen tijd hebben wij gemerkt dat je met 1500 dalassie erg veel kunt doen. Het DDDVD-plan betekent dan ook niet meer dan: Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie. Als u iets wilt doen en u kunt niet met ons mee dan kunt u uw eigen project kiezen. Dat kost u 1500 dalassie, dat is omgerekend 33 euro. De naamswijziging is een gevolg van de snelle devaluatie van de dalassie.
Hoe werkt het:
U kiest uw eigen project, u maakt 33 euro (of een veelvoud daarvan) over en wij regelen in Gambia bij ons eerstvolgende bezoek het door u gekozen project. U kunt uw eigen project betalen door het overmaken van 33, 66, 99 …. euro op bankrekeningnummer NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. uw eigen project. Na onze terugkeer krijgt u van ons het aankoop/betalingsbewijs van het door u gekozen project evenals foto’s met een beschrijving. Aankomende projecten leest u altijd op onze actueel pagina.
Het moge duidelijk zijn dat wij alle kosten zoals de reis en verblijfskosten, taxikosten enz. enz. voor eigen rekening nemen. Wij genieten ook nog van een paar dagen vakantie. Daarbij blijven wij ook een aantal projecten voor eigen rekening nemen. Er staat bij onze projecten geen post algemene kosten want die zijn volledig voor onze rekening. Spreekt het bovenstaande u aan dan zien wij graag welk project het uwe wordt. Voelt u zich echter in geen geval verplicht! Wij willen niet anders dan dat u weet wat wij doen en wat ú eventueel kunt doen in Gambia. Zijn er vragen, u kunt ons altijd bereiken. U bent van harte welkom!

Groetjes
Lizet Mols en Dick Schildkamp