Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 23

De 20e rit naar Polen werd toch wel een beetje speciaal. Ten eerste had Dick 11 adressen bij zich en daarvoor zo’n 135 dozen. Alle adressen werden voor de eerste keer bezocht en met deze elf hebben we ALLE gezinnen in de zuidelijke helft van Polen, waarvan we alle gegevens hebben, bezocht. Op één na maar die brief is echt niet te lezen.

Het werd een stevige rit van 3330 kilometer maar doordat in het oosten van Polen de binnenwegen vaak niet echt geweldig zijn kost zo’n rit erg veel tijd. Zoals ik vorige week al schreef, het is echt genieten van het mooie land! Je kijkt je ogen uit. Bergen rondom, schitterende meren. Ik ben langs de kerk in Jaroslaw gekomen waarvan we de pastoor tijdens onze vakantie in Spanje hebben ontmoet. Helaas geen tijd deze keer maar dat komt nog wel.Dinsdagochtend om een uur of tien vertrokken en ’s avonds om tien uur in een hotel in Wroclaw.De volgende morgen vroeg op, nog zo’n 8 uur rijden naar het uiterste oosten van Polen tegen de grens met Oekraïne. Twee familie’s bezocht in Smolnik , het eerste gezin was dolblij met een pannenset en een doos hand- en keukendoeken. Een dochter sprak goed Engels dus even leuk gekletst bij een lekker kopje koffie . Daarna naar Lutowiska en Kroscienko.Het huis in Kroscienko is het laatste “woonhuis” “voor de grens met Oekraïne. Ik kon het niet nalaten een foto te maken van de Russische grens hetgeen niet op prijs wordt gesteld.

Ondanks de strepen op de weg toch maar even tijdig gekeerd! Ik vond het toch wel een hele belevenis, Uiteindelijk sta je niet iedere dag aan de Russische grens, sterker nog, een goed jaar geleden had ik nooit gedacht daar nog eens te komen!De volgende ochtend naar Srednia en Reczpol en dan door naar Chlopice en Swietoniowa. Op dit laatste adres bleek een dochter goed Engels te spreken, dus….een kop koffie en een goed gesprek. Bleek de eerste indruk weer niet juist te zijn. Ik bevond mij namelijk bij een redelijk mooi huis met een grote tuin. Dat bleek echter van een broer te zijn. Ons gezin huurt in dat huis twee kamers en wonen daar met vader en moeder, een dochter van 19 en drie ukkies. Een beroerde situatie dus en redelijk uitzichtloos. Maar aardige mensen en leuke kinderen. Ik heb moeten beloven met Lizet een keer terug te komen. En dan wel om lekker mee te eten! Ik kreeg wat foto’s van de kleintjes mee en zij keken hun ogen uit naar onze foto’s van Gambia.Dan naar Chodaczow waar de dochters van 6 en 8 de grootste lol hadden om die vreemde kerel die geen wordt Pools verstaat, ze lagen dubbel van het lachen. Maar daar kwam verandering in want de dochter van 14 spreekt leuk Engels en ze deed verschrikkelijk haar best! Heb ik toch een leuk gesprek gehad en ook hier heb ik moeten beloven met Lizet terug te komen….om etenstijd! De kinders doken letterlijk op de dozen speelgoed.

Om een uur of zes ’s avonds bij een gezin in Barcza en dan snel door naar Kluczewso want ik wilde het laatste adres donderdagavond nog doen. Dat lukte. Een leuk gezinnetje waar geen woord mee te wisselen was dus alles met handen voeten. Armoe,armoe en nog eens armoe. In de “keuken” staat een soort fornuis dat op hout wordt gestookt. Willen ze warm eten dan moet dus dat fornuis aan maar dat is ook gelijk de verwarming van de “mooie kamer” ( de stort wil hem niet hebben) ernaast. En dat bij de 34 graden van afgelopen donderdag……….het water loopt je de schoenen in. Als we nog iets voor dit gezin kunnen doen zullen we het zeker niet nalaten.Alle gezinnen kregen kleding (fam. Swemmers, Manuela, Miriam, Linda, Jerome, Anouk, Jeanne, Nel, “De Paddestoel”, Jaqueline, Ine, Wies, fam. Arnout, Corrie, Kim, Ralph en Tamara, Jeroen, Xiao, Fronny, Willie, Chantal, Marc en Beata, Moni, fam. Berkens, SV Valkenswaard), speelgoed, shampoo, voor zover voorradig beddengoed en schoenen. Eén gezin een pannenset.

Donderdagavond nog een anderhalf uur richting huis gereden, lekker geslapen en ontbeten in Zawiercie en vrijdag van half 8 ’s ochtends tot 11 uur ’s avonds de laatste ruim 1000 kilometer naar huis. Genoten van de file’s, omleidingen en opbrekingen (geef die Duitsters nog een paar schepjes, er is vast nog wel een weg niet opgebroken).

Veilig weer thuis met een tevreden gevoel!

Bedankt weer allen die op de een of andere manier aan deze rit hebben bijgedragen!!

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak