Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 34

’t Was bar en boos!

Ook om een beetje ruimte te maken hebben we een ritje naar Polen gemaakt. Dinsdagnacht 20 januari 2010 vroeg vertrokken (de wegen waren brandschoon) om woensdagmiddag op tijd in Oberniki (Poznan) te zijn. We konden voor een tehuis, dat kinderen opvangt in de periode voordat deze kinderen een adoptieadres krijgen, een wens vervullen n.l. een uitgebreide tuinset. Deze hadden wij enkele dagen daarvoor gekregen van Wies en we wisten van de wens in Oberniki. 4 grote stoelen en vier kleinere, kussens, twee tuintafels, een bijzettafeltje en twee parasols!! Kunnen de kinderen en het bezoek komende zomer lekker buiten zitten. Eén van de aanwezige kindertjes moest beslist z’n kamer laten zien én z’n cd’s, en z’n speeltjes én z’n boekjes én z’n muntjes én z’n plaatjes en…zoals Ewa uit het volgende huis het altijd zegt: ze hunkeren naar aandacht. Ze krijgen eten, onderdak, goede verzorging maar nu nog een beetje aandacht en liefde. Overigens zal dat aan Ewa niet liggen! ’t Is overigens superleuk om met die kleintjes te kletsen als je geen woord van elkaar verstaat. Ik heb hem een paar euromuntjes gegeven, kan hij er vast aan wennen. Duurt nog een paar jaar voordat de euro officieel in Polen wordt ingevoerd.

Er lag overigens al een dik pak sneeuw zodra je de autobaan verliet!!

En dat werd alleen maar erger.
Ik wilde die woensdagmiddag/avond nog zo dicht mogelijk bij Jawor komen. Da’s wel gelukt maar het duurde even…..uren en uren en uren. Sneeuw, mist, glad, bedenk het maar. Dus lekker op ’t gemak want aan stukken hebben we niets. Goed geslapen en de volgende morgen al om tien over acht in het héle-kleine-kindertjes- tehuis in Jawor. Daar verzorgt men de allerkleinsten die letterlijk worden gedumpt bij dit tehuis. Meestal als gevolg van alcoholproblemen thuis. Onze contactmevrouw Ewa was al druk aan het werk. We hadden wel niet zoveel spullen voor dit tehuis maar wel een aantal bijzondere. Speciale flessen voor slecht drinkende babytjes etc. En we kwamen er toch bijna langs. Met Ewa heb ik nog even lekker koffie gedronken, door het tehuis gewandeld en gekletst (zij spreekt goed Duits). Ik moest persé naar de allerkleinsten komen kijken. Er waren twee tweelingetjes (één stel van september j.l. en een stel van rond de Kerst). Gedumpt! En om te stelen! Je zou ze zo inpakken en meenemen. Overigens, we schreven dit al eens eerder, worden nogal wat van deze kinderen door Nederlandse ouders geadopteerd. Van Ewa kreeg ik een leuk aandenken dat beslist door de directrice moest worden ondertekend. De directrice vroeg mij ook nog om het banknummer te vermelden, dus:6716001462000 8037207765039 Fortis Bank Nog even met een ukkie van een jaar of drie lopen sjouwen en dan weer snel verder.

Een gezinnetje in Bytom is mijn volgende adres. In een flat in een verlopen buurt, twee trappen op en dan kom je terecht in een armoedige woning. De spullen die ik voor ze had kwamen goed terecht. Ik had nog zo’n groot levensmiddelenpakket én een mooie televisie mét videorecorder (Arjan) en een heleboel banden voor de kinderen. Speelgoed, kleding, schoenen enz.

En dan zo’n 7 km. naar het laatste adres. Een verzorgingstehuis in Chorzow. Zijn we al een paar keer geweest. We hadden een grote voorraad incontinentiemateriaal (Jeanne en Sjaan) en andere medische spullen alsmede twee rollators. Bijna een halve auto vol! Met het geld dat ze nu uitsparen worden leuke dingen gedaan voor de bewoners. Ik werd zoals altijd zeer vriendelijk ontvangen en kon direct genieten van een heerlijke soep. En bij mijn vertrek kreeg ik een grote taart mee. Zó groot dat we er een paar stukken van hebben weggegeven. Want heel erg lekker, maar ook érg machtig! Overigens in het huis zelf gebakken! Een reden om nog eens terug te gaan. Nu had Ewa mij woensdag al verteld dat het koud zou worden en donderdag vertelde Agnieszka in Chorzow mij dat het vrijdag zo’n min 27 graden zou worden. Bijtijds afscheid genomen, oorwarmers op en snel richting huis. Nog steeds slechte wegen dus een overnachting in Gera (Duitsland). En vrijdag de rit afgemaakt over redelijk schone wegen.

NOG EVEN EEN BERICHT VAN HUISHOUDELIJKE AARD.
We kunnen (behalve van onze vaste relaties) absoluut geen goederen meer innemen. Ook voor onze vaste relaties (behalve de al gemaakte afspraken) geldt een innamestop tot zeker eind maart. Mocht U in Uw omgeving een andere goede bestemming weten, schroom dan niet het daaraan te schenken, wij zitten momenteel echt randjevol. Er worden ons zóveel goederen aangeboden waar we helaas niets mee kunnen. Komplete inboedels van scholen, ziekenhuisbedden, bankstellen, meubels enz. enz. Wij proberen die soms te verwijzen naar andere organisaties maar daar kunnen wij niet voor instaan. We moeten ons echt houden aan kleding, speelgoed, kleine huishoudelijke spullen, computers, tv’s, servies, beddengoed, handdoeken enz. We willen zeker niet verzanden in een groot magazijn dat nooit meer leegkomt zoals we dat bij diverse anderen zien. ALLE GOEDEREN DIE WIJ TOT OP HEDEN HEBBEN BINNENGEKREGEN HEBBEN EEN BESTEMMING GEKREGEN OF KRIJGEN DIE OP KORTE TERMIJN. ZO WILLEN WIJ WERKEN, AAN OPSLAG HEEFT NIEMAND IETS. Als wij speciale spullen nodig hebben laten wij dit zeker weten via deze nieuwsbrieven.

Iedereen die spullen heeft geleverd voor bovenstaande rit weer hartstikke bedankt. En als de sneeuw weer een beetje weg is gaan we snel weer naar Polen want de volgende rit voor negen gezinnen staat kant en klaar.

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak