Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 35

’t Lijkt wel of het toch altijd nóg weer erger kan…..

Afgelopen weekeinde (5 tm 7 maart 2010) de stoute schoenen aangetrokken en een rit gemaakt, voor de eerste keer naar Warschau. Een aantal adressen in de stad en een paar in de buitengebieden.

Op de heenweg een heerlijk schone autobaan maar aangekomen in Poznan begon het te sneeuwen. En hoe, binnen de kortste keren lag er een pak! Mijn eerste adres was te vinden in een grauwe flatwijk.

Moeder en drie dochters die inwonen bij haar ouders. De tweeling van drie had de netverworven laarsjes al aan voordat ik vertrok. Blij met de poppen, het speelgoed, de schoolspulletjes enz. We wisten van de nijpende situatie en hebben een grote doos met basis-levensmiddelen en voor de kids wat lekkers achtergelaten. Maar dan….. van de volgende 7 adressen zou ik er zes het liefst snel vergeten. Laat ik het erbij laten dat ik er nog geen kop koffie durfde te drinken! Onvoorstelbaar dat mensen zo moeten en kunnen leven. Varkens hebben het beter. Ik heb er geen foto’s van gemaakt. Ik denk ook niet dat de camera dat zou willen… Een meisje van een jaar of acht dat in een “keukentje” op een emmertje haar behoefte zit te doen. Een kamer met é&eacut;n berg troep en daar “leven” dan vier, vijf, zes of nog meer mensen in. Ik heb gezien waar die mensen zich moeten wassen, als ik ’t water was zou ik de kraan niet uitdurven. En als je dan die ukkies ziet glunderen als ze wat te snoepen en te spelen krijgen….je gunt ze zoveel beters!

Ik heb wat tijd ingehaald en probeer al m’n adressen te doen op zaterdag. Tot en met één na de laatste gaat het goed maar dan stuurt mijn navigatie mij de weilanden in waar nog dikke lagen sneeuw liggen.

Het begint te schemeren en het wordt mij te link. Ik ga op zoek naar een hotelletje en vind er zelfs één vlakbij. Wel duur.., 50 zloty ofwel € 12,50 maar dat is dan wel inkl. kosten voor de parking en het ontbijt…. De jeugd aan het biljart houdt mij tot 24.00 uur deskundig wakker maar verder toch goed geslapen. Zondagochtend dus nog één adres en ja hoor. Voor de eerste keer in al die tijd zit ik vast in de sneeuw. Met een hoop geluk krijg ik de Trajet toch weer aan het rollen en vind mijn laatste adres. Gezellig gezinnetje, lekker bakkie koffie en de kids even smilen voor de foto.

Ik ga om plm. 10.00 rijden en na een voorspoedige rit ben ik zondagavond om 22.30 weer thuis.

Ik heb leukere ritjes gehad!

In het weekeinde van 19, 20, 21 en 22 maart ga ik samen met onze vriend Sjaan Musters. Twee auto;s dus en we gaan ongeveer 20 nieuwe gezinnen bezoeken in een gebied waar we al eerder zijn geweest, omgeving Bobrowniki in het noorden van Polen. We gaan dan ook naar twee families die we al kennen en met een heel speciaal doel. Twee lieve dames hebben aangeboden regelmatig iets te willen doen voor een bepaald gezin om ze zo een stukje vooruit te helpen. Echt een geweldig en overwacht aanbod!! Volgende keer vertellen we U er alles over.

Allemaal weer bedankt voor de medewerking.

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak