Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 36

Een weekeinde vol verrassingen!
18 verrassingen wel te verstaan want we hebben 18 nieuwe gezinnen in Polen bezocht en we hadden werkelijk geen idee waar we terecht zouden komen. De meeste sneeuw is wel gesmolten maar heeft vooral de binnenwegen veelal onbegaanbaar gemaakt. Blubber en nog eens blubber.

Beginnen bij het begin: donderdagnacht (19 maart jl.) zijn we vertrokken. We, want één van onze goede vrienden Sjaan Musters (die al een keer of vier eerder is meegeweest) kwam donderdagavond zijn wagen volladen waardoor we in totaal plm. 215 dozen in alle maten konden meenemen. Zelfs de passagiersstoel staat dan nog volgeladen.

Een vlotte heenreis en al vrijdagmiddag konden we ons eerste gezin bezoeken in Bilno.

l deze nieuwe gezinnen krijgen een “basispakket” met kleding, speelgoed, shampoo etc (Jenny, Jaqueline, de Wit, Nel, “De Paddestoel”, Corrie Arnout, fam.Cornelisse, Willie, Colinda, Odile, Corrie, Annemarie, Wies, Michiel en Monique, Wim en Marlies, Tonny, Cath, Geraldine en vele anderen). En voor al deze gezinnen hebben we een geschenkpakket. Met allerlei leuke en mooie dingetjes. Soms een mooie schaal met glaswerk en bijv. fotoboeken en/of lijstjes , wat zeepjes of een wekkerradio of een mooie vaas enz. enz. Allemaal spulletjes die wij in de afgelopen twee jaar van U hebben gekregen. Daar zitten, zonder iemand te kort te willen doen, vaak nog mooie cadeauspulletjes bij die door Nel Gouweloos en Corrie Arnout aan ons zijn gegeven. Wij maken daar een mooi cadeau van in cellofaan en dat zorgt steeds voor blije reakties. Bij alle gezinnen kijken we dan of het zin heeft en of het leuk is om daar later nog eens terug te komen.

Aan het eind van deze vrijdagmiddag bezoeken we ook nog een gezin in Wloclawek en een gezin in Kwiatkowo, maar dan is het inmiddels al aardedonker.

je zult er maar op moeten koken

We vinden een hotel in Wloclawec voor een welverdiende nachtrust en na een goed ontbijt gaan we zaterdagochtend weer bijtijds op pad.

16 gezinnen hebben we nog. Hoe dat kan? We hebben één gezin dat niet bij de verrassingen kan worden gerekend omdat we daar al twee keer eerder zijn geweest. In totaal gaan we dus naar 19 gezinnen. We rijden naar Stary Bogpomoz en daarna naar Polichnowo. Daarna komen we op bekend terrein want in Rachin hebben we eerder meerdere gezinnen bezocht en sommige meerdere keren. We hebben hier 7 nieuwe gezinnen dicht bij elkaar. Lekker koffiedrinken en kennismaken.

 

Sjaan heeft van aardappelhandel de Wit een aantal zakken aardappelen van 10 kg. meegekregen en de gezinnen die daarvoor in aanmerking komen krijgen zo’n zak aardappelen. Alle gezinnen krijgen ook nog eens drie kilo waspoeder die we zelf ruim hadden ingekocht voor de kerstpakketten.

Dan naar Winduga en tot zover gaat alles goed . Maar dan komen de problemen. Het volgende adres is moeilijk te vinden en een aardige jongen rijdt met ons mee. Dwars door het bos, dwars door de blubber maar we komen er. En ook het volgende adres waar twee gezinnen bij elkaar wonen blijkt midden is het bos te liggen. Weer glibberen en glijden. Maar ook hier komen we er goed doorheen. Onze gids teruggebracht en dan naar Lipno. Lukt ook en dan eerst even een moment van bezinning, broodje eten en auto opruimen want daarin is het inmiddels een puinhoop.

En dan naar een, om meerdere redenen, heel speciaal adres. Een aantal weken geleden vroegen twee lieve jonge moeders uit Brandevoort, Ellen en Miranda, mede naar aanleiding van onze Kerstacie, of het mogelijk was regelmatig iets te doen voor één geselecteerd gezin. Over dat aanbod hebben wij uiteraard niet hoeven na te denken maar wel over wélk gezin dat zou moeten worden. Het moest voor ons zodanig in de route liggen dat we er regelmatig komen. En het moest een gezin zijn waar je echt iets voor kan doen. Uiteindelijk hebben we samen met Ellen en Miranda gekozen voor het gezin Matuszewska in Oparczyska. 13 personen die onder erbarmelijke omstandigheden leven op het platteland.

Kijk zelf maar eens naar de foto’s.

Ellen en Miranda hadden twee grote dozen meegegeven met eten, drinken, snoep en een heleboel spulletjes voor school, écht helemaal te gek. Moeder Edyta was in haar nopjes met het vloeibare wasmiddel, de kinderen arresteerden de tandpasta en de tandenborstels enz. Schriften, pennen, tekenblocks, haarspelden en bandjes. Groot feest!

Maar we hebben wel even iets overgeslagen want het laatste weggetje naar het huisje van de fam. Matuszewska had, evenals de familie zelf, niet op ons bezoek gerekend. Dick reed z’n wagen muurvast in de blubber en er moest een tractor aan te pas komen om de wagen er weer uit te halen.

We hebben de auto’s maar aan het begin van de weg laten staan en de dozen op de tractor gezet. Zelf zijn we door de troep naar het huis gelopen. We hadden zelf ook nog een grote mand met levensmiddelen voor de familie meegenomen dus ze hebben weer wat te eten en te snoepen.

We mochten foto’s maken van het “huis” zodat we thuis nog eens goed kunnen overleggen wat Ellen en Miranda verder voor dit gezin kunnen gaan doen. Uiteraard zullen wij ook ons steentje blijven bijdragen.

  

Overigens hebben wij zelf nog een ander gezin in die omgeving uitgezocht om wat extra’s voor te doen. Daar hebben we eerder al een koelkast en een stapelbed en computer gebracht.

We willen wel graag gezegd hebben dat we het initiatief van Ellen en Miranda méér dan waarderen. We hebben het gezin duidelijk gemaakt wie Ellen en Miranda zijn, wat ze willen doen en we hadden een foto bij ons zodat ze weten over wie we het hebben. Het wordt ontzettend gewaardeerd. Door de familie Matuszeska én door ons! We gaan proberen er iets moois én blijvends van te maken, we houden U op de hoogte.

’t Is inmiddels zaterdagavond en we rijden in de richting van ons laatste adres, zo’n 150 kilometer richting huis. Onderweg een hotelletje en zondagochtend naar de laatste familie. Niet te vinden en we moeten er toch vlakbij zijn. Maar even aan een aardige mevrouw gevraagd en ja hoor, haar dochter herkent de meisjes op de foto die we van de laatste familie hebben. Vader rijdt met ons mee want ook deze familie woont midden in de landerijen. Sjaan rijdt zich tot twee keer toe vast in de modder maar we kunnen hem er uitduwen.

Inmiddels is het een uur of één en na nog een lekker kopje koffie bij de familie die ons de weg gewezen heeft rijden we huiswaarts. We rijden in één adem naar huis. Zondagavond om een uur of half twaalf zijn we weer thuis. Een rit om over na te denken en te praten. Sjaan in ieder geval weer hartstikke bedankt voor de belangeloze medewerking.

Afgelopen week hebben we trouwens nog een splinternieuw poolbiljart kunnen plaatsen in een speciale school. Dit biljart werd geschonken door Marlies en Wim. Wim is zelf mee geweest om het te plaatsen en heeft dus ook zelf kunnen zien dat het een uitstekende bestemming heeft gekregen. Na afloop nog een praatje met de leerlingen over wat we zoal doen. We kregen zelfs een grote doos met schoolspullen mee die vrijwel allemaal naar Gambia zullen gaan.

We hebben ook nog een doos met Nederlandstalige boekjes en spelletjes ( die de kinderen in Polen en Gambia toch niet begrijpen) afgeleverd bij een a.s. gastouder. Gaan we nog een keer koffie drinken als de kindertjes er zijn.

En dan nog een heel goed bericht: met de moeder van Lizet gaat het naar omstandigheden weer goed. Zij is kortgeleden met succes geopereerd en alle onderzoeken zijn positief. Dus we kunnen weer rustig met haar gaan winkelen en meestal komen we dan toevallig langs de Multivlaai voor een goed kopje koffie en wat lekkers. Momenteel “restaureert” ze weer een groot aantal poppen die we van Peter en Anneke uit Breda en van vele andere gevers hebben gekregen. Zo nodig worden de kleertjes aangevuld etc., de haren gewassen, kleertjes gewassen etc. Nu zien ze er weer uit als nieuw. Een deel van deze poppen is alweer in Polen.

Nu is Lizet alweer druk bezig met het maken van de baby- en kinderkledingpakketten voor Gambia. Een heel werk maar een aantal buurvrouwen en Hester heeft aangeboden om te helpen. We zien het alweer voor ons als we die gaan uitdelen….. in oktober/november hopen we naar Gambia te gaan.

En tussendoor schildert Lizet ook nog even ’t hele huis aan de binnenkant!!

’t Is maar goed dat we met “pensioen” zijn!!

Groetjes en IEDEREEN WEER GEWELDIG BEDANKT !!

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak

Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie plan

Wat is dat? In de afgelopen tijd hebben wij gemerkt dat je met 1500 dalassie erg veel kunt doen. Het DDDVD-plan betekent dan ook niet meer dan: Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie. Als u iets wilt doen en u kunt niet met ons mee dan kunt u uw eigen project kiezen. Dat kost u 1500 dalassie, dat is omgerekend 33 euro. De naamswijziging is een gevolg van de snelle devaluatie van de dalassie.
Hoe werkt het:
U kiest uw eigen project, u maakt 33 euro (of een veelvoud daarvan) over en wij regelen in Gambia bij ons eerstvolgende bezoek het door u gekozen project. U kunt uw eigen project betalen door het overmaken van 33, 66, 99 …. euro op bankrekeningnummer NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. uw eigen project. Na onze terugkeer krijgt u van ons het aankoop/betalingsbewijs van het door u gekozen project evenals foto’s met een beschrijving. Aankomende projecten leest u altijd op onze actueel pagina.
Het moge duidelijk zijn dat wij alle kosten zoals de reis en verblijfskosten, taxikosten enz. enz. voor eigen rekening nemen. Wij genieten ook nog van een paar dagen vakantie. Daarbij blijven wij ook een aantal projecten voor eigen rekening nemen. Er staat bij onze projecten geen post algemene kosten want die zijn volledig voor onze rekening. Spreekt het bovenstaande u aan dan zien wij graag welk project het uwe wordt. Voelt u zich echter in geen geval verplicht! Wij willen niet anders dan dat u weet wat wij doen en wat ú eventueel kunt doen in Gambia. Zijn er vragen, u kunt ons altijd bereiken. U bent van harte welkom!

Groetjes
Lizet Mols en Dick Schildkamp