Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 41

Een echte zware storm had ik nog niet meegemaakt…..

Afgelopen weekeinde wederom een ritje naar het noorden van Polen. Ongeveer een half uur voordat ik bij mijn eerste adres aankwam zag ik ver voor mij een gitzwarte lucht die, naar later bleek, gelukkig voor mij uit dreef.

Als eerste een nieuw gezin in Lubowo. Moeder was aan het werk dus de kinderen hebben de goederen aangenomen. Voor ik thuis was lag er al een dankbare mail.

De bui achterna richting Rybno waar het inmiddels alweer droog was maar waar een korte, zware storm had gezorgd voor veel omgewaaide bomen. Brandweer en andere hulpdiensten hadden hun handen vol.

In Rybno ook een nieuw gezin waar ze erg blij waren met de spullen die ik bracht.

Ik kan die avond ook het derde nieuwe adres nog doen in Lisewo. 6 jongens en één meisje en Pa en Ma in een onmogelijk kleine ruimte. Maar aardige mensen en leuke kinderen. Blij met alles!

De volgende dag (zaterdag dus) naar een gezin waar we al twee keer eerder waren en waarnaar we twee keer hebben moeten zoeken. De Garmin geeft aan dat je er bent en dat klopt ook, maar dan kan je het met de auto niet bereiken. Om even een idee te hebben, je komt terecht op een weggetje van net een auto breed, dan ga je rechtsaf een zandweg op vlak langs de spoorlijn en dan weer rechts via een ijzig smal planken bruggetje de landerijen in. Een karrespoor brengt je dan bij de boerderij. Gelukkig is de grond niet al te zacht.

Ik ga even kijken bij Hubert, een manneke van nu 7 maanden. Eerder brachten we hier een kinderwagen en alles voor de baby. Ik heb nu een heleboel speelgoed waaronder een mooie glijbaan en grote auto’s en een kruiwagen. We proberen dat een beetje bij te houden, de groei van die ukkies en de daarbij behorende goederen zodat moeder daar echt iets aan heeft. Leuke foto’s.

Ik heb ook nog kleding voor hem en een maatje groter voor de komende maanden. Ook kleding voor de rest van het gezin. En uiteraard een mand met shampoo etc. Erg vriendelijke en dankbare mensen. Ik moet trouwens met Opa ook nog even de schade bekijken na de storm van de vorige middag. Ook hier een zware boomtak op het huis maar gelukkig geen rampzalige schade.

Dan naar Spedy, een gezin dat we ook al kennen. Ook hier is moeder werken en alleen een dochter en Oma zijn thuis. Een heleboel spullen, waarom ze hadden gevraagd, achtergelaten. Van kleding tot beddengoed en keukenspullen.

Dan naar een nieuw adres in Nowy-Wytoszin. Hier is niemand thuis. De buren willen wel even voor mij telefoneren en dan blijkt dat het gezin binnen enkele minuten thuiskomt. Ook hier blij met de spullen die we voor ze hebben uitgezocht.

En dan ga ik proberen Wielogora nog te halen op die zaterdagavond. Dat lukt. Een gezin met 6 kinderen dat het hoofd boven water probeert te houden, hetgeen net gaat of beter gezegd net niet, ’t Is maar hoe je het ziet. Als je met acht personen moet wonen en eten en slapen in één ruimte kun je toch niet zeggen dat het geweldig gaat. Maar er is mogelijk licht aan het eind van de tunnel want er wordt een stukje aangebouwd. Een veel-jaren plan…..Ik ben er een week of vier, vijf geleden geweest en heb een computer beloofd. En die heb ik dus nu gebracht. Met alles erop en eraan . Geïnstalleerd en wel. We komen hier zeker nog eens terug en ik heb moeten beloven dat Lizet dan meekomt.

Ik rijd naar een hotel maar voor ik daar aankom barst een hevig noodweer los, onweer en een zware bui en storm. Ik ben blij als ik in m’n bed lig maar mag dan nog meegenieten van het gelal en “muziek” want er is een bruiloft in een aangrenzende zaal. Eindelijk om één uur hebben ze er genoeg van.

Zondagochtend met een stralend zonnetje naar Ozorkow. Ook een nieuw adres. Een alleenstaande moeder met 5, sorry, inmiddels zes kinderen. De laatste is nog maar een héél kleintje van 2 maanden. Ik bel ze wakker en….verrassing want we hebben dit adres al anderhalf jaar gekregen maar steeds paste het niet in de route. Goedgemaakt met leuke spullen en dus blije gezichten. Even de baby aan het huilen gemaakt en dan snel naar huis.

34 uur rijden en 3150 kilometer achter mij ben ik zondagavond om 00.30 uur weer thuis.

Een leuke rit!

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak