Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 5 augustus 2008

Na een voorspoedige heenreis arriveerden we zondagavond 3 augustus in ons hotel Diament in Gliwice (Zabrze).Maandagochtend meteen na het ontbijt naar ons eerste kindertehuis gereden in Kaziemierza Wielka. Daar kwamen we onaangekondigd maar met behulp van een telefonische tolk kwamen we tot een redelijk gesprek en bleek dat ze de spullen die we voor hen hadden meegenomen graag wilden hebben en uiteraard goed konden gebruiken. Door de vakantietijd waren niet alle kinderen aanwezig en verbleven momenteel in een kinderkamp danwel bij familie.Wij hebben in dit kindertehuis spullen achtergelaten als:beddengoed (Nel, Jeanne), jongenskleding (Claudia), kinderskipak (Hanneke), meisjeskleding, maillots, schoenen (Cindy, Corrie, Beate (Br), Nel, “De Paddestoel”, Kim), speelgoed (Reinier, Fred), dekens (Willie), 5 kg lego (Hans en Marga), indianentent (Fred), hééle grote knuffels (Michel, Moni, fam. v. Bussel, Karin), knuffels (Odile), tennisrackets (Marc en Beate), rugzakken en tassen (Wies).

Er bleken ook kinderen te zijn vanaf 2 jaar waarvoor we nog enkele dozen uit onze weeshuisvoorraad heben gehaald. Al met al een leuk tehuis met een constante behoefte aan kleding, schoeisel, schoolspullen enz.

Ons tweede bezoek betrof het kindertehuis in Winiary (Nowy Korczyn) waar we hadden afgesproken maar onze mail met ons aangekondigde bezoek niet was beantwoord door vakantie van de engelssprekende vrijwilligster in dit tehuis. Na even heen en weer bellen kregen we haar aan de telefoon en spraken we af om elkaar de volgende morgen om 10.00 uur te ontmoeten tezamen met de directrice van het tehuis die eveneens op vakantie was maar ’s avonds thuis zou komen.De spullen hebben we maar vast achtergelaten waaronder: klein speelgoed en puzzels (Marc en Beate), winkeltje, tafelvoetbalspel en blokkenwagen (Fred), kleding voor tienermeiden (Nel, “De Paddestoel”, Jeanine, Cindy, Mieke, Hester, Aline, Yolanda, Rebecca, Louise), handdoeken, kleding grote jongens (Claudia, Kim, Diana), jassen (Rebecca, Irena), beddengoed (v.Bussel, Karin), barbiespullen (Nel), kist blokken (Fred), schoenen (Diana, Kim, Irena), jongenskleding (Nel, “De Paddestoel”, Diana, Nathalie, Kim), meisjeskleding (Nel, “De Paddestoel”, Irena), zeepjes en deken (Willie).

Na nog een adres in Tarnow waar we uiteindelijk niet terecht konden zijn we naar ons hotel Gromada in Busko Zdroj gereden. Aldus gingen we dinsdagochtend terug voor de ontmoeting met de vrijwilligster en de directrice die erg trots was op haar tehuis en eveneens vertelde dat bij de 10 controles door de overheid ze alle 10 de keren gewaardeerd waren met de hoogste norm. Ofwel het zag er allemaal zeer schoon, opgeruimd en fris uit.Echter, alle spullen die we voor hun bij ons hadden werden graag geaccepteerd want door de lokale overheid wordt natuurlijk alleen het hoognodige aan financiën verstrekt en speelgoed, schoolspullen, kleding e.d. is altijd welkom.

Aangezien ook regelmatig zwangere vrouwen danwel pasgeboren baby’s met moeders van de opvangmogelijkheid in het tehuis gebruik maken hebben we ook nog wat babyspullen achtergelaten zoals:aankleedkussen (Nel), babymutsje, slaapzak slabbers, onderlegger, sokjes, mutsjes, luiers etc (Nel, Inge, Louise, Nancy, Yolanda, Nathalie).De kinderen die tijdens ons eerste bezoek aanwezig waren hadden van de gelegeheid gebruik gemaakt om voor ons cadeautjes te maken die we dinsdagmorgen overhandigd kregen. Een herfstblad schilderij gemaakt van papierpropjes in verschillende kleuren en een gevlochten bloemenmandje met bloemetjes van papier. Ontzettend leuk natuurlijk!!

Vanuit Winiary vertrokken we richting Duitse grens om op de terugweg nog enkele weeshuizen aan te doen om onze laatste babyspullen achter te laten. We waren rond 16.00 uur in Katy Wroclawsky maar daar was niemand meer aanwezig om ons te woord te staan. Dus hebben we ter plekke een overnachting geboekt in Wroclaw (een overigens erg leuke bed & breakfast) in een van de buitenwijken. Na een overnachting hebben we ervoor gekozen om een weeshuis in Wroclaw te bezoeken waarvan we zeker wisten dat er ook baby’s/kleine kinderen waren. We werden erg vriendelijk ontvangen door het secretariaat van het tehuis die ons meteen iets te drinken en een schaal vol zoetigheid aanbood (we hadden net ontbeten). De psychologe van het tehuis sprak redelijk engels waardoor we in staat waren een redelijk gesprek te voeren. Ook hier bleek dat de lokale overheden weliswaar zorgden voor de noodzakelijke financiën voor eten etc. maar dat giften in de vorm van spullen erg welkom waren in dit tehuis met momenteel 70 kinderen. Uiteraard lieten we wel duidelijk blijken dat we graag het tehuis en de baby’s en kinderen wilden zien. Dat vonden ze geen enkel probleem en vervolgens werden we door het tehuis geloodst (dat er overigens verzorgd en schoon uitzag) naar een grote babyspeelkamer met een enorme box waar een aantal baby’s in lagen (waaronder 2 met het Down-syndroom), één baby met een alcoholsyndroom en verder allemaal snoepies waarvan je niet kunt begrijpen dat ze in zo’n tehuis moeten verblijven.

Op korte termijn zou één jongetje worden geadopteerd en 2 andere kinderen stonden op de nominatie om door Nederlanders te worden geadopteerd. Ook hier was het grootste probleem het alcoholmisbruik door de ouders danwel relatieproblemen bij de ouders. Uit één gezin verbleven 6 kinderen hier waarvoor geprobeerd werd ze in een adoptiegezin/pleeggezin onder te brengen maar zoals overal is het dan natuurlijk een probleem om de kinderen bij elkaar te laten. 6 kinderen in één gezin adopteren lijkt onmogelijk maar het tehuis zou er op staan dat ze in ieder geval 2 aan 2 of 3 aan 3 zouden worden ondergebracht in hetzelfde land en het liefst in dezelfde plaats. Overigens was nummer 7 van dit gezin alweer op komst!We werden nog rondgeleid door de kinderkamers met ledikantjes en wiegjes. De jongste in dit tehuis was 2 weken oud!! Buiten speelden alle andere kinderen in de leeftijd van 2 tot 10 jaar. Het is natuurlijk geweldig om te zien dat deze kinderen in ieder geval goede materialen hadden om buiten mee te spelen. Ze missen al zoveel andere dingen.De psychologe vertelde ons dat het leuk is om met de kinderen te werken maar dat het werken met de bijbehorende ouders vaak zo problematisch is door allerlei omstandigheden. Ze proberen er in dit tehuis voor te zorgen dat de kinderen die terugkeren naar hun ouders in ieder geval wat speelgoed, kleding e.d. mee naar huis kunnen nemen omdat daar in het gezin natuurlijk nooit geld voor is. Om die reden zitten ze altijd verlegen om de spullen die wij meebrachten, meisjeskleding (Beate (Br), Geraldine, Nancy, Marc en Beate, Mieke, Aline, Nel, “De Paddestoel”, Nathalie), puzzels (Corrie), ondergoed en sokjes (Yolanda), schoentjes en maillots (Karin, Aline, Nancy,Nel, “De Paddestoel”) speeltjes (Corrie). Met een voldaan gevoel zijn we teruggereden naar huis en kwamen we in de avond weer veilig thuis aan.

Mede door de spullen die ons beschikbaar zijn gesteld door iedereen hebben we weer 4 fantastische zinvolle dagen beleefd.

BEDANKT ALLEMAAL!!!

Algemeen: We hebben er weer een heleboel adressen bij gekregen. O.a. via een sociale instelling in Nowy Korczyn (kindertehuis Winiary). We zullen hier later terugkomen met kleding etc voor gezinnen in behoeftige omstandigheden en ouderen.

P.S. bekijk ook de foto’s van deze reis in het menu onder fotoalbums polen: 3 t/m 6 augustus 2008

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak

Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie plan

Wat is dat? In de afgelopen tijd hebben wij gemerkt dat je met 1500 dalassie erg veel kunt doen. Het DDDVD-plan betekent dan ook niet meer dan: Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie. Als u iets wilt doen en u kunt niet met ons mee dan kunt u uw eigen project kiezen. Dat kost u 1500 dalassie, dat is omgerekend 33 euro. De naamswijziging is een gevolg van de snelle devaluatie van de dalassie.
Hoe werkt het:
U kiest uw eigen project, u maakt 33 euro (of een veelvoud daarvan) over en wij regelen in Gambia bij ons eerstvolgende bezoek het door u gekozen project. U kunt uw eigen project betalen door het overmaken van 33, 66, 99 …. euro op bankrekeningnummer NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. uw eigen project. Na onze terugkeer krijgt u van ons het aankoop/betalingsbewijs van het door u gekozen project evenals foto’s met een beschrijving. Aankomende projecten leest u altijd op onze actueel pagina.
Het moge duidelijk zijn dat wij alle kosten zoals de reis en verblijfskosten, taxikosten enz. enz. voor eigen rekening nemen. Wij genieten ook nog van een paar dagen vakantie. Daarbij blijven wij ook een aantal projecten voor eigen rekening nemen. Er staat bij onze projecten geen post algemene kosten want die zijn volledig voor onze rekening. Spreekt het bovenstaande u aan dan zien wij graag welk project het uwe wordt. Voelt u zich echter in geen geval verplicht! Wij willen niet anders dan dat u weet wat wij doen en wat ú eventueel kunt doen in Gambia. Zijn er vragen, u kunt ons altijd bereiken. U bent van harte welkom!

Groetjes
Lizet Mols en Dick Schildkamp