Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 61

4 weken Gambia van 22 oktober tm 19 november 2012. Missie geslaagd!!


Vóór

Na

Eerst even wat algemene zaken: We vertoefden 4 weken in het Djeliba Hotel in Kololi, de eerste week hadden we gezelschap van Hester en Melvin (dochter en schoonzoon),

de laatste 2 weken van Sylvester en Cecilia Ruijs uit Nijmegen (al 4 keer eerder tegelijk met ons in Gambia). Vooral de eerste 2 weken waren werkelijk bloedheet en we hebben er dan ook voor gezorgd dat we elke dag op z’n minst nog een uurtje konden zwemmen. Het was anders echt niet vol te houden. Het regenseizoen had langer geduurd dan normaal en daardoor was de temperatuur en de luchtvochtigheid hoger dan normaal rond deze tijd. We hebben alles bij elkaar zo’n 1000 foto’s gemaakt maar iedereen zal begrijpen dat het niet mogelijk is om van elk meegenomen item een plaatje te maken. Grote kans dat jullie je spullen terugzien op een van de foto’s. Is dat toevallig niet zo dan vragen wij hiervoor begrip. Alle kledingpakketten die we hebben uitgedeeld waren dit keer aangevuld met speelgoed voor de betreffende leeftijd, en bij de groteren diverse cadeautjes. De Child Concern International School heeft in de tussentijd het gebouwtje dat zowat inelkaar stortte en waar de kleuterklasjes in zaten vervangen door een nieuw gebouwtje. Gelukkig. Dit gebouwtje is weliswaar nog niet helemaal klaar, er moeten nog vloeren in, maar het is in ieder geval stevig en geen kans meer op instorting.

Omdat we inmiddels wat vaker in Gambia zijn geweest hebben we ondertussen flink wat ervaring opgedaan waardoor we steeds meer kunnen doen in een kortere tijd. Daardoor zullen we in onze nieuwsbrieven voortaan steeds de grote lijn aanhouden, als we alles in detail moeten vertellen zouden we een compleet boekwerk moeten schrijven.

Direct de eerste dag na aankomst in Gambia (dinsdag 23-10-2012) komt eerst om 9.00 uur Joe (keurig op tijd) de huurauto brengen en hebben we daarna de 21 m3 aan dozen uit de opslag gehaald in Abuko.

Alles héél, alles compleet, perfect geregeld. Ons maandenlange inpakwerk is niet voor niets geweest. Complimenten voor containervervoerder Kees Laros en zijn mensen. Direct 2 vrachtwagentjes geregeld met een man of tien personeel, die alle dozen hebben bezorgd bij de 2 scholen, de Child Concern International School in Serrekunda en de Diana School in Brufut (waar we ook alle dozen die niet voor de school bestemd waren voorlopig konden opslaan).

De 3e partij voor de Santo Su Nursery School in Brikama hebben we enkele dagen later zelf met onze huurauto gebracht.

Woensdag 24-10-2012 ’s morgens vroeg eerst naar de Child Concern International School (verder te noemen CCI) waar de eerste vrachtwagen zand al arriveert.

We hebben alles van tevoren al goed doorgesproken en de stucadoors kunnen direct aan het werk.

Daarna naar de Diana school in Brufut. We kunnen daar rustig werken want de kinderen hebben een aantal dagen vrij i.v.m. Tobaski op 26 oktober. Melvin zet de bureaustoelen (Sylvester en Cecilia) voor het internetcafe in elkaar en Hester en wij gaan alvast tassen maken voor de gezinnen in Nema Su.

Daarna met een tafel met 8 stoelen en een campingbed naar ons gezin in Nema Su.

Een vrolijk weerzien met Fanta, Babukar en de kinderen en de nieuwe aanwinst: Jessy, vernoemd naar Lizet’s moeder (Jes). Het meisje is geboren op 9 augustus 2012 (Lizet’s verjaardag). Hoezo toeval??? We bespreken de aanbouw van een extra kamer aan het huis en komen tot goede afspraken. De bouw zal de volgende dag van start gaan. Op 25 oktober 2012 komt de vrachtwagen met zand en de ezelkar met balen cement en de bouw wordt gestart met het bakken van stenen. We gaan in Nema Su de eerste 60 gezinnen langs om een inventarisatie te maken van alle moeders en de aantallen en leeftijden van de kinderen. Jessy heeft de hele nacht liggen hoesten en Fanta vraagt of we even met haar naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis kunnen rijden in Sukuta. Lamin vraagt ons of we dan ook Aminata mee kunnen nemen want die is al 2 dagen ziek. Als hij Ami naar de auto brengt kan deze al niet meer op haar benen staan en ligt op Lizet’s schoot in de auto (meer dood dan levend). Als we in het ziekenhuis aankomen wordt ze direct opgenomen en binnen een half uur ligt ze aan het infuus. Ze heeft ernstige malaria en als wij haar niet gebracht hadden had ze de volgende dag zeker niet meer gehaald. Jessy krijgt medicijnen en we moeten Aminata achterlaten. Ze zal 48 uur aan het infuus moeten liggen via welk infuus ze ook medicijnen tegen de malaria krijgt toegediend. Gelukkig waren we net op tijd. Vervolgens gaan we terug naar Brufut om de tassen voor de eerste gezinnen compleet te maken met kledingpakketten en kinderpakketjes. Deze tassen gaan we op 26-10-2012 alvast uitgeven in Nema Su, waarna we de volgende 60 gezinnen gaan inventariseren. Op 27-10-2012 laden we 2x onze auto vol met tassen om af te leveren in Nema Su. Een hele dag werk. Op 28-10-2012 gaan we de schoolmeubelen monteren bij de CCI school. Melvin en Dick doen het montagewerk nadat Hester en Lizet alle stoeltjes en tafelbladen hebben uitgepakt.

We gaan daarna lekker koffiedrinken bij Parisienne en met z’n vieren nog een uurtje relaxen aan het zwembad. Het is heet, heet en nog eens heet. ’s Morgens 29-10-2012 gaan we eerst alle tassen die we al in de auto hadden geladen uitdelen in Nema Su. We rijden terug naar Brufut waar we eerst even het ziekenhuis bezoeken om Marie Joof gedag te zeggen en vervolgens halen we wederom de compleet gemaakte tassen op in Brufut om deze vervolgens weer in Nema Su weer uit te delen. Voor Lissa en Suntu nemen we de fietsen mee die we uit Nederland hebben verstuurd.

Aan het eind van de middag brengen we Hester en Melvin, nadat we nog even hebben kunnen zwemmen, alweer naar het vliegveld, ze gaan alweer terug naar Nederland. De volgende dag 30-10-2012 hebben we weer tassen compleet gemaakt in Brufut en de auto volgeladen. Omdat Lizet zich niet lekker voelde zijn we de rest van de dag in het hotel gebleven. Een dag later is Lizet gelukkig weer opgeknapt en gaan we de auto wéér leegmaken in Nema Su. Terug naar Brufut en de tasjes voor de schoolkinderen van Diana gemaakt. We brengen daarna nog de voor de Santo Su school bestemde dozen alvast naar Brikama. Op 1 november (de stucadoors op de CCI school hebben zich een slag in de rondte gewerkt) gaan wij starten met het schilderen van de lokalen en schoolborden. We gaan verf en rollers halen en maken meteen een stevige start met een eerste laag latex in 2 lokalen. Overigens hebben Lizet en Dick al het schilderwerk samen uitgevoerd.

We brengen daarna nog een lading knuffels voor de schoolkinderen van de Santo Su school naar Brikama. Alkali Cham heeft er een pasgeboren zoontje bij en we bezoeken even zijn compound om zijn vrouw, Omar en zijn nieuwgeboren broertje te bewonderen. De volgende ochtend op weg naar Brufut kopen we verf en andere materialen. In de Diana school halen we 4 dozen voor het oogziekenhuis op (Wilma) en gaan die meteen afleveren in Serrekunda.

We ontvangen de volgende mail hiervoor:

Dear Lizet & Dick,

Acknowledgement

I am pleased to acknowledge receipt of surgical items donated to Sheikh Zayed Regional Eye Care Centre by your foundation.
May the trust, friendship and commitment to better serve the Gambian populace that exists between us continue to grow stronger and stronger everyday.
May the coming year and years ahead be years of open doors, fruitfulness, fulfillment, break through, greater successes and good health.
Wishing you a Merry Christmas and a very prosperous New Year in Advance.

Yours Sincerely,

Haddy Sylva
Private Secretary
Sheikh Zayed Regional Eye Care Centre

Tel: (220) 4378581/9068365

Daarna gaan we verder met schilderen in de CCI school. We nemen tussendoor een verkoelende duik en gaan daarna naar Brufut waar we voor de voetbalteams van Bakebba voetbalschoenen en kleding uitdelen.

We laden de auto weer vol met spullen voor Nema Su. 3-11-2012 ’s morgens vroeg rijden we naar Nema Su waar we nog zo’n 30 gezinnen registreren. Vervolgens moet de auto gerepareerd worden. Met een vervangend autootje rijden we naar CCI om te gaan schilderen. De volgende ochtend om 9.00 uur staat Joe alweer met onze gerepareerde auto (nieuwe radiateur) voor de deur en kunnen we in Brufut tassen gaan maken voor Nema Su die we meteen weer gaan uitdelen. Na een lekkere bak koffie bij Yasmine gaan we de match van het juniorenelftal in Brufut bijwonen. Ook zij hebben nieuwe outfits en schoenen.

We gaan op 5-11-2012 verf bijkopen en weer 2 lokalen schilderen. Daarna hebben we nog even een uurtje om te zwemmen en vervolgens gaan we alweer naar het vliegveld om Sylvester en Cecilia op te halen. Ze komen met enige vertraging en een auto vol met tassen en koffers aan en we brengen ze naar ons hotel waar zij ook een kamer hebben geboekt. De eerste ochtend op 6-11-2012 met Sylvester en Cecilia besteden we om de laatste gezinnen in Nema Su te registreren.

We nemen ook nog van alle kinderen van de Diana school de lengte op en geven ze een polsbandje met een nummer waarmee ze de volgende dag een tasje en een kleding/speelgoedpakket kunnen afhalen.

De kledingpakketten zoeken we bij elkaar voor de volgende dag en vervolgens gaat Dick met Sylvester en Cecilia naar Fatou (waarvoor zij schoolgeld betalen) om haar op te halen. Ze hebben een fiets voor haar en kleding en schoenen. Op de terugweg naar het hotel rijden we langs Mariama, ook een gezin waarvoor Syl en Cecilia het een en ander doen. Met hulp van Sylvester en Cecilia krijgen de kinderen van de Diana school in Brufut op 7-11-2012 allemaal aan de hand van hun polsbandje een tas met passende kleding/speelgoed en een tasje met schoolspulletjes, snoepzak, etiketten, tandenborstel met tandpasta, knuffel etc. Hierbij krijgen we trouwens ook onverwachte hulp van één van de vaders, hij kan wat ons betreft zo mee naar Nederland want zo’n hulp kunnen we altijd gebruiken!

Ook krijgen ze vandaag een kleurplaat mee die door de leerlingen van de Openbare Basisschool Brandevoort is gemaakt. Ze vinden het geweldig!!

Na deze uitdeeldag gaan we nog even zwemmen en gaan Lizet en Dick nog naar de voetbalwedstrijd van het volwassenen team van Brufut die de halve finale van een of andere competitie moeten spelen. Als we op het voetbalveld aankomen is er slecht nieuws. Een van de spelers (die afgelopen vrijdag nog een voetbaltenue met schoenen van ons heeft gekregen) is de dag ervoor aan malaria overleden en vandaag begraven weshalve de wedstrijd na overleg tussen de beide teams wordt uitgesteld. De volgende dag 8-11-2012 gaan we in Brufut spullen ophalen (w.o. kinderstoelen van Miranda en Bas van Riemsdijk) voor de kraamkliniek van Jan en Didy Steenhuis in Kololi en we gaan deze meteen samen met Sylvester en Cecilia afleveren.

Daarna gaan we met Sylvester en Cecilia op de CCI school de tasjes klaarmaken voor de schoolkinderen. Hier gebruiken we de mooie tasjes die allemaal gemaakt zijn door Leo en Corrie (een gigantisch werk voor hun maar ook een gigantisch succes).

We delen deze ook meteen uit en rijden vervolgens met z’n vieren naar het Royal Victoria ziekenhuis in de hoofdstad Banjul. We ontvingen van hen de volgende mail:

Hello Lizet

Thank you for your email and for inquiring whether we would be interested in receiving the following materials:

– Lead aprons
– Painkillers
– Dressings
– Syringes, etc…..

Our respond is YES we are interested and would receive them. It would be advisable to check if the medicines and the other items have not expired because for us we do not receive expired items.

Thank for your interest to assist the RVTH.

Kind regards

Fatou C Nyabally
Chairperson, Donations Committee

Secretary to the Chief Medical Director

We hebben voor dit ziekenhuis dus 6 loden schorten (voor de röntgenafdeling) (Wilma) en een doos algemeen ziekenhuismateriaal zoals verband, spuiten e.d. Op 9-11-2012 hebben we met z’n vieren een rondje gereden in de minder bedeelde wijken en overgebleven tasjes uitgedeeld aan kinderen. We gaan naar Brufut en maken de laatste tassen voor Nema Su compleet. We brengen een bed (Jes) bij de oudere mevrouw die vorig jaar om kartonnen dozen kwam bedelen om op te liggen.

Vervolgens rijden we naar Nema Su en delen daar de laatste tassen uit. De bouw van de extra kamer schiet al heel aardig op. De buiten- en binnenmuren zijn inmiddels klaar.

Terug naar onze verfklus op 10-11-2012. Eerst verf halen en dan maken Lizet en Dick de laatste klassen en schoolborden aan de binnenkant met de eerste laag af. Ook op 11-11-2012 gaan we nog schilderen en maken nu de binnenkant helemaal af met de tweede laag. Alle lokalen en het kantoor zijn nu aan de binnenkant klaar. Dick maakt vast een flink begin met de buitenkant. Tussendoor even een duik, Sylvester en Cecilia ophalen en dan het tafelvoetbalspel ophalen (fam. Koetsier) in Brufut. We brengen dit naar het weeshuis in Sinchu (Old Yundum) van Sia en Gert-Jan Jongeneel.

We hebben hier veel over gehoord en gelezen maar zijn er zelf nog nooit geweest en het is op zijn zachtst gezegd een aangename verrassing. Wat deze mensen hier voor elkaar hebben gekregen is absoluut fantastisch. Er zijn op dit moment 22 kinderen. Het tafelvoetbalspel wordt gemonteerd en onmiddellijk in gebruik genomen.

We hebben voor alle kinderen nog een kleinigheidje en kletsen wat bij een koud colaatje en krijgen nog een rondleiding door het weeshuis. Het ziet er schitterend uit. Wat een werk en wat een gedrevenheid. Chapeau!!! In Brufut gaan we met z’n vieren nog voetbalkleding ophalen voor het juniorteam van “onze” Lamin en delen dit uit op het voetbalveld. Deze shirtjes hebben Corrie en Leo allemaal in orde gemaakt.

We gaan nog even langs bij onze vriendin Marie Joof en maken haar superblij met een laptop. Tevens hebben we aan haar nog een bedrag te overhandigen voor het vullen van de gasflessen voor de keuken, welk bedrag beschikbaar gesteld werd door Martin van de Velde. 12-11-2012 gaan we met Sylvester en Cecilia babykledingpakketten uitdelen in het ziekenhuis in Brufut. Het zorgt weer voor de nodige drukte en kabaal maar ook voor een heleboel blije gezichten.

Daarna gaan we met z’n vieren schoolgeld betalen voor Momodou en Lamin op de Sukuta Upper Basic School. Momodou krijgt nog jacks en schoenen voor zijn voetbalelftal en we hebben nog een stretcher voor de nieuwe aanbouw van het gezin van Lissa.

De volgende dag 13-11-2012 is een drukke dag. Lizet en Dick gaan naar de 1e school die ze vijf jaar geleden schilderden, de Santo Su Nursery School in Brikama. Dick gaat de 185 tasjes voor de schoolkinderen klaarmaken en Lizet gaat in alle 4 de klassen de kinderen aan het werk zetten met een kleur-/plak-/versier-/verf- tekening. De kinderen krijgen allerlei materialen en mogen zich uitleven. Er zitten prachtige exemplaren bij aan het eind van de ochtend.

Alle kinderen krijgen een tasje en nog wat lekkers te drinken. In de namiddag wordt uiteindelijk de voetbalwedstrijd gespeeld die de vorige week is uitgesteld vanwege het overlijden van een van de spelers. Het wordt een gelijk spel en dus zal de match nog een keer overgespeeld moeten worden. Voor aanvang van de wedstrijd, waar we als VIP-gasten aanwezig zijn, worden we door een officiele afvaardiging van de Gambiaanse voetbalbond bedankt voor onze bijdrage in de vorm van voetbalkleding en -schoenen.

Ook de 14e november wordt zo’n drukke dag want we gaan met Sylvester en Cecilia hetzelfde doen op de CCI school. 7 klassen, in totaal zo’n 125 kinderen maken ook hier weer de mooiste creaties. Voor de groteren hebben we hier dan nog iets extra bijzonders want we gaan met hen de pompoms maken (Corrie en Leo). Dat wordt een feest want voor de kinderen is dit “magic” Normaal hebben ze nog geen touwtje beschikbaar en nu ineens alle kleuren wol die uiteindelijk een kleurrijke bol vormen voor aan hun tas, hun oren, als ketting, etc. Ze vinden het geweldig, een enorm succes.

Nadat Sylvester en Cecilia terug naar het hotel zijn gegaan rijden wij naar de oogkliniek want we zijn één doos vergeten mee te nemen de laatste keer. We delen nog wat kledingpakketten uit in de compounds rond de school en laden de auto vol met kledingpakketten die nog op de CCI school staan.

’s Avonds hebben we een etentje bij Poco Loco, de strandbar van ons hotel, waar we Lamin (Gunjur tuinen) treffen.

Aan het einde van de ochtend hebben we nog 2 dozen met muziekinstrumenten voor de kinderen. We hadden onze hele speelgoedvoorraad nagezocht op trommels, fluiten etc. Nu kunnen ze bij elke feestelijke gelegenheid of bij buitenlands bezoek aan de school een orkest samenstellen. We hebben ze het laten uitproberen en het was hérrie. Dat komt dus helemaal goed. Overigens waren een groot aantal muziekinstrumenten nog beschikbaar gesteld door Corrie en Leo

Inmiddels hebben zich weer een groot aantal moeders met baby’s verzameld op het schoolplein. Ze wachten en wachten en wachten totdat er misschien iets wordt uitgedeeld. We hebben nog een aantal pakketten babykleding en kunnen de meesten blij maken. Voor de kinderen die niet op school zitten maar de hele dag buiten de poort hangen hebben we ook nog een snoepzak en een speeltje.

We gaan bij Marie Joof de voor kinderen en kleinkinderen uitgezochte kleding brengen en tot onze verrassing is Marie thuis en zet lekkere koffie voor ons. Terug naar de Diana school om de auto vol te laden met spullen voor de Gunjur tuinen en kledingpakketten en schoenen voor de vrouwen en kinderen daar. Uiteraard hebben we ook weer wat te drinken voor iedereen bij ons en het wordt een gezellige middag.

Al vroeg rijden we samen op 16-11-2012 de arme wijken in en verrassen een heleboel gezinnen met een kledingpakket. Op de CCI school gaan we de dozen laden die Lizet heeft uitgezocht voor Sanchaba waar de familie van het gezin van Lissa’s moeder woont. We rijden naar Nema Su waar we op de kleuterschool het schoolgeld betalen voor Lissa, Aminata en Mama.

Met de moeder van Lissa (en de kleine Jessy) naar Sanchaba. Ook daar weer blijdschap want voor alle kinderen is er wel wat en ook voor de moeders hebben we nog kleding.

We brengen de moeder van Lissa terug naar Nema Su en nemen daar afscheid van het hele gezin voor dit jaar. We maken nog wat foto’s van de aanbouw die bijna klaar is.

Terug naar de CCI school waar we samen de allerlaatste kledingpakketten in de auto laden en een keurig opgeruimd kantoor achterlaten. Ook hier nemen we afscheid voor dit jaar. We hebben wel principe afspraken gemaakt voor ons volgende bezoek. Omdat onze planning een beetje in de war is gegooid moet er nog een klein stukje van de buitenkant worden geschilderd waarvoor we uiteraard het materiaal (verf etc.) achterlaten. Ze zullen het zelf afmaken.

Zaterdag 17-11-2012 gaan we samen al weer vroeg uitdelen in de arme wijken van Kololi en omstreken. Nadat de auto leeg is laden we die opnieuw vol in Brufut en rijden dan wat verder het land in naar Tujering, Sanyang waar we onderweg “onze” politieagent Ebrima tegenkomen bij een controlepost. Met hem spreken we af voor de volgende avond voor een etentje bij Yasmine. We gaan de allerlaatste kledingpakketten laden die nog in Brufut staan en laten alles netjes opgeruimd achter. Ook hier nemen we afscheid voor dit jaar.

Zondagmorgen 18-11-2012 willen we samen de auto leeg gaan maken maar die laat ons in de steek. Koppelingskabel gebroken. Naar Joe gesukkeld die iemand van de garage uit zijn bed belt en op zondagmorgen wordt de kabel toch gemaakt. We hangen een paar uurtjes in de garage en kunnen daarna weer verder met hetgeen we aan het doen waren. Binnen no-time is de auto leeg en na een frisse duik hebben we bij Yasmine ons laatste etentje met Ebrima die dan ook spullen krijgt voor zijn voetbalteam.

Maandag 19-11-2012, de dag van vertrek. ’s Morgens gaan we met Sylvester en Cecilia nog even naar het winkeltje van Mariama waar we nog wat laatste spulletjes voor hebben, o.a. een vergeten kledingpakket voor dochter Nene. Ze is ook nog blij met de 5 lege dozen die we nog in de auto hebben staan. We delen onderweg nog enkele babyspeelpakketjes uit. En dan…………….hebben we niets meer. We hebben de afgelopen weken keihard gewerkt, minder vrije tijd gehad dan we eigenlijk hadden gepland, maar we hebben een voldaan gevoel.

We hebben alles gedaan wat we wilden doen, we hebben alles uitgedeeld wat er maar uit te delen viel, we hebben alle geplande activiteiten met de kinderen kunnen doen, we hebben laten bouwen wat we wilden laten bouwen, we hebben laten stucen wat we wilden laten stucen, we hebben zelf geschilderd wat we wilden schilderen, oftewel we zijn tevreden. Maar ook blij als we eindelijk in het vliegtuig zitten. Het was véél, het was héét, het was zwáár, maar alles is klaar.

We gaan (bij leven en welzijn want we worden elke dag een dagje ouder) zeker terug. Er gaat wel een heleboel veranderen. Maar juist omdat wij sámen de stichting vormen kunnen we ons supersnel aanpassen aan veranderende omstandigheden, zonder tijdrovend overleg nieuwe plannen uitwerken enz. enz. Juist hierdoor kunnen we naar verhouding veel meer doen in veel minder tijd en die tijd gaan we steeds beter benutten. Éen van de eerste dingen die gaan veranderen is dat we géén “grote” stukken meer aannemen zoals stoelen, bankjes, tafels, kastjes, grote tv’s, enz. De transportkosten zijn de afgelopen jaren zodanig gestegen (liter diesel van 1 euro naar 1,50 euro) dat vervoer daarvan niet meer economisch verantwoord is. Ook wat betreft kleding en speelgoed zal er het een en ander gaan veranderen maar daarover later meer.

We hebben in de voorgaande nieuwsbrieven al uitgebreid vermeld wie ons allemaal hebben geholpen om deze 4 weken tot een succes te maken. We willen nogmaals iedereen die op welke manier dan ook heeft meegeholpen gigantisch bedanken. We zouden graag willen dat iedereen zelf eens kon zien hoeveel mensen we blij hebben gemaakt.

Voor het schooljaar 2012/2013 is voor de volgende kinderen/personen het schoolgeld betaald:
Aminata Camara, Nursery School Nema Su (Wilma Eding)
Lamin Minteh, Sukuta Upper Basic School (Yanik)
Momodu Camara, Sukutu Upper Basic School (Lizet en Dick)
Ebrima Sanyang, GTTI, cursus, diploma in Law I (Lizet en Dick)
Fatou Jarjou, Brufut Lower Basic School (Sylvester en Cecila Ruijs)
Modou Lamin Barrow, Banjul Senior Second High (Lizet en Dick)
Lissa Camara, Nursery School Nema Su (Lizet en Dick)
Mama Camara, Nursery School Nema Su (Peter en Irene van Klaveren)
Voor Fatou Barrow zijn we nog op zoek naar sponsors. Ze heeft haar middelbare school met succes afgerond en wil graag verder studeren aan het GTTI in Serrekunda. Afhankelijk van de keuze van de richting waarin ze wil gaan studeren zijn de kosten tussen de € 150 en € 500,00 per studiejaar.

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak

Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie plan

Wat is dat? In de afgelopen tijd hebben wij gemerkt dat je met 1500 dalassie erg veel kunt doen. Het DDDVD-plan betekent dan ook niet meer dan: Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie. Als u iets wilt doen en u kunt niet met ons mee dan kunt u uw eigen project kiezen. Dat kost u 1500 dalassie, dat is omgerekend 33 euro. De naamswijziging is een gevolg van de snelle devaluatie van de dalassie.
Hoe werkt het:
U kiest uw eigen project, u maakt 33 euro (of een veelvoud daarvan) over en wij regelen in Gambia bij ons eerstvolgende bezoek het door u gekozen project. U kunt uw eigen project betalen door het overmaken van 33, 66, 99 …. euro op bankrekeningnummer NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. uw eigen project. Na onze terugkeer krijgt u van ons het aankoop/betalingsbewijs van het door u gekozen project evenals foto’s met een beschrijving. Aankomende projecten leest u altijd op onze actueel pagina.
Het moge duidelijk zijn dat wij alle kosten zoals de reis en verblijfskosten, taxikosten enz. enz. voor eigen rekening nemen. Wij genieten ook nog van een paar dagen vakantie. Daarbij blijven wij ook een aantal projecten voor eigen rekening nemen. Er staat bij onze projecten geen post algemene kosten want die zijn volledig voor onze rekening. Spreekt het bovenstaande u aan dan zien wij graag welk project het uwe wordt. Voelt u zich echter in geen geval verplicht! Wij willen niet anders dan dat u weet wat wij doen en wat ú eventueel kunt doen in Gambia. Zijn er vragen, u kunt ons altijd bereiken. U bent van harte welkom!

Groetjes
Lizet Mols en Dick Schildkamp