Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsbrief 19

DE DERTIENDE RIT NAAR POLEN…………………..!

Afgelopen weekeinde zijn we met drie auto’s naar Polen geweest. Sjaan Musters is vrijdagochtend 24 april 2009 al vroeg komen laden en in het begin van de middag hebben we de auto van Nel en Gert Gouweloos geladen. Onze eigen Hyundai hadden we donderdagmiddag al geladen. Proppievol!! Maar we hadden dan ook nogal wat adressen te doen. Zaterdagochtend 25 april 2009 dus vroeg vertrokken. Nel en Gert zijn rechtstreeks vanaf Sliedrecht en Sjaan en wij vanaf Helmond naar Polen gereden. Ruim voorbij Berlijn kwamen we elkaar tegen en achter elkaar zijn we naar Hotel Diament in Katowice gereden. Lekker geslapen en vroeg ontbeten want we hadden die zondag veel te doen. Eerst een gezin in Tarnow, dan naar Pustkow Osiedle, Pustkow Brzeznica, Zasow, Debica (twee gezinnen), Straszecin en nog één gezin in Kamionka. In sommige van die plaatsen hebben ze maar één straat en alle huizen liggen aan die straat of dieper weggedoken waardoor je je soms een bult zoekt. Omkeren en nog eens keren. Daar komt nog bij dat de gezinnen waar wij komen vaak niet “gekend” zijn. De buren van drie huizen verder “kennen ze niet” of willen ze niet kennen. Je maakt ons niet wijs dat je niet weet dat er drie huizen van je vandaan een gezin met tien kinderen woont. Maar, uiteindelijk hebben we alle adressen kunnen vinden (één adres onder politiebegeleiding!).

En we waren zelfs nog vóórdat het donker werd klaar. Alle gezinnen hebben kleding (Cindy, Corrie, Beate (Br), Kim, Miriam, Jeanne, Nel, “De Paddestoel”, fam. Arnout, Eveline, Michiel en Monique, Magda, Willie, Ralph en Tamara, Jacqueline, Wies, fam. Berkens, fam. Verschuuren, Jeanine, fam. Swemmers, fam. Bartels) gekregen en veel speelgoed (Nel, Corrie, Jeanne, Marc en Beata), beddengoed (Nel, Corrie, Jeanne, fam. v. Zwol) en knuffels en we hadden zelfs voor één gezin de gevraagde magnetron bij ons.

In de loop van de dag is er onder de motorkap van onze auto een vreemde tik hoorbaar geworden……………da’s minder leuk.

Mooi hotelletje gevonden richting Bochnia waar we de volgende dag eerst een bezoek hebben gebracht aan de schitterende zoutmijnen. Samen met één van de leidsters van het kindertehuis in Bochnia en twee van de kinderen hebben we een prachtige wandeling gemaakt door dit immens grote gangenstelsel.

Helaas heeft Sjaan dit niet kunnen meemaken want hij moest dinsdag 28 april 2009 thuis zijn i.v.m. werkzaamheden. ’s Avonds een telefoontje van hem dat hij weer heelhuids was thuisgekomen. Lizet en Nel hebben in Bochnia de tasjes gevuld die we voor alle bewoner(tje)s van het kindertehuis hadden. Voor alle kinderen ook nog een persoonlijk cadeau én na afloop onze chocoladefonteinen. Alles schoon op. We hadden natuurlijk weer druiven, bananen en ananas en uiteraard marshmellows. De kleinsten stonden nog een vorkje na te prikken in de nog warme chocolade.

Een geslaagd bezoek dat duidelijk werd gewaardeerd. We hadden nog een tas handdoeken (Nel, fam. v. Zwol) sportschoenen (Nel, fam. Swemmers) en sportkleding (Nel, Eveline, Ralph en Tamara, Michiel en Monique) voor dit kindertehuis meegenomen. Na Bochnia een klein stukje gereden maar al snel een fraai hotelletje gevonden. Glaasje wijn op het terras en…slapen. Weer vroeg aan het ontbijt en dan naar een kindertehuis is Sosnowiec. Waren we eigenlijk niet van plan maar lag op de route en voor hen hadden we educatief kinderspeelgoed, sokken en maillots meegenomen waar dit tehuis speciaal om had gevraagd.

Dan naar een gezinnetje in Bedzin. Alleenstaande moeder met 5 kinderen en oma in huis. We hadden nogal wat kleding voor hen en speelgoed voor de kleinsten. Nel had voor alle gezinnen een mooi pakket handdoeken/washandjes gemaakt en zelf overhandigd.

Die tik is nog steeds hoorbaar onder de motorkap………

Alle gezinnen hebben ook nog stroopwafels en een (of twee indien het een groot gezin was) heerlijke krentenstol gekregen. Wij hadden er een aantal ingevroren zodat deze nog heerlijk vers waren. Dat weten we zeker want bij één van de gezinnen werd de stol direkt aangesneden en moesten we een plakje meeëten. Na Bedzin naar Chorzow, een bejaardentehuis waar we al eerder waren. We hadden beloofd kleding (Jes, Nel, Corrie, Willie, Wies) te brengen en hebben dat ook gedaan. Acht grote, stevige dozen met kleding voor dames en heren in alle maten. Tevens nog een grote hoeveelheid incontinentiemateriaal (Nel, Jeanne) én een brace (fam. Garrigosa) voor de physiotherapeut.

Gezellig koffie gedronken én we werden uitgenodigd voor een feest maar helaas…..op een datum waarop we niet in Polen maar in Spanje zijn. Na Chorzow naar Olawa. Een oud kindertehuis waar we met de kinderen een boterhammetje gaan eten. Ook krijgen ze allemaal een tasje met de gebruikelijke snoep, koek, een speeltje, pet, shawl, cosmetica enz. enz.

 

 

 

 

 

 

Poolse woorden bijgeleerd. Voor dit huis hadden we ook gordijnen (Nel, Corrie, Jes, fam. Swemmers) en keukenspullen zoals een magnetron en een broodrooster (fam. Garrigosa) bij ons waarom speciaal was gevraagd. Leuke afsluiting van deze dinsdag.

Maar, die tik wil maar niet verdwijnen………..

Vanaf Olawa vinden we onderweg geen hotelletje dus uiteindelijk slapen we vlakbij de laatste bestemming, het tehuis in Swiebodzice waar we een aantal weken geleden ook al waren en waar 60 lichamelijk en geestelijk gehandicapte jongens wonen. We hebben een mooie bos verse anjers gekocht voor één van de zusters. Als grapje liet ze zich vorige keer ontvallen dat ze zo van anjers hield. Geregeld dus. Nel en Gert hebben het hele huis gezien, kennis gemaakt met de kinderen én tot slot de tuin bekeken. Wij hadden deze bezichtiging al een keer meegemaakt maar waren toch, net als Nel en Gert weer zeer onder de indruk van het werk van de zusters.

We hadden voor hen een grote hoeveelheid incontinentiemateriaal (Nel, Jeanne, Wilma) én Nel en Gert hadden een mooie en stevige rolstoel bij zich. Uiteraard konden ze deze goed gebruiken. Na een warm afscheid rijden we naar een restaurantje voor een laatste kopje koffie met Gert en Nel die nog een bezoek willen brengen aan een kennis in Oost Duitsland. We nemen afscheid van hen maar we hopen zeker niet voor lang want we hebben, en dat menen we echt uit de grond van ons hart, een heel gezellig en geslaagd weekeinde gehad met Sjaan en Nel en Gert. We hopen echt dat we dit nog eens over kunnen doen. Nel is inmiddels alweer bezig met het aanleggen van nieuwe voorraden. We hebben al eens gezegd dat zij van alle kadootjes échte kadootjes maakt. Schoon, gesorteerd en mooi ingepakt, geweldig!!

Die tik wil maar niet verdwijnen en bij het laatste tankstation voor de pools/duitse grens geeft de Hyundai Trajet de geest.

Na slechts een kleine 50.000 km. (daar staat 90.000 km. voor en dan preventief vervangen) zijn de tanden van de distributieriem verdwenen. Stevige schade en…… wachten. Door het getreuzel van de Poolse zusterorganisatie van de ANWB kost het veel te veel tijd voordat we een huurauto toegezegd krijgen. Een Duitse huurauto die we in Nederland kunnen terugbrengen. Na enig overleg met de ANWB komen we overeen dat we onze eigen auto in Polen laten repareren en over een dag of veertien zelf terughalen. Dankzij tijdig ingrijpen van Lizet (en haar talenknobbel) komen we toch donderdagavond om een uur of elf weer thuis, anders hadden we nu nog in Polen zitten wachten.

Voor de techneuten onder u, de laatste grote beurt uitgevoerd door een Hyundai-garage in Helmond, moest ruim 1200 euro kosten. Je krijgt dan een keurig rapport waarop alle (controle)-werkzaamheden staan aangevinkt. Al direct na de beurt bleek dat de remblokken (wel aangevinkt) versleten waren maar niet waren vervangen. Dat werd alsnog goedgemaakt. Maar nu twijfelen we er toch aan of de distributieriem (ook aangevinkt) wél vervangen is. Gaat vrijwel nooit binnen de aangegeven hoeveelheid kilometers kapot. We vragen ons dus af waarom de grote beurt zoveel geld moest kosten. We weten het waarschijnlijk wel……twee dagen later was HDMG failliet! Met dank!!

Al met al een zeer geslaagd weekeinde (dat met die auto komt allemaal goed, de ANWB heeft z’n best al gedaan en we hebben een goede reisverzekering) mede dankzij Sjaan, Nel en Gert . En natuurlijk dankzij alle particulieren en bedrijven die ons goederen hebben gegeven die wij weer hebben kunnen doorgeven. Namen van bedrijven die ons goederen geven noemen we in principe niet om te voorkomen dat Jan en Alleman hen lastig valt. De kontaktpersonen bij die bedrijven krijgen binnen zeer korte tijd een aparte mail met een verantwoording van wat wij hebben gedaan met alle door hen beschikbaar gestelde goederen. En wat we er nóg mee doen want……ons bin zuunig, we hebben nog wat dingen over!!

Bekijk de foto’s, grote kans dat U bekende spulletjes ziet!!

Bedankt Sjaan en Jeanne, Gert en Nel en allen die goederen en/of tijd beschikbaar hebben gesteld om ook deze reis weer mogelijk te maken.

Wie geeft ons de zak?

Wilt u ons helpen met 1,2,3 of misschien wel meer zakken cement? Maakt U dan s.v.p. zoveel maal 5 euro over op onze rekening:
NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. wie geeft ons de zak

Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie plan

Wat is dat? In de afgelopen tijd hebben wij gemerkt dat je met 1500 dalassie erg veel kunt doen. Het DDDVD-plan betekent dan ook niet meer dan: Doe Dit Door Vijftienhonderd Dalassie. Als u iets wilt doen en u kunt niet met ons mee dan kunt u uw eigen project kiezen. Dat kost u 1500 dalassie, dat is omgerekend 33 euro. De naamswijziging is een gevolg van de snelle devaluatie van de dalassie.
Hoe werkt het:
U kiest uw eigen project, u maakt 33 euro (of een veelvoud daarvan) over en wij regelen in Gambia bij ons eerstvolgende bezoek het door u gekozen project. U kunt uw eigen project betalen door het overmaken van 33, 66, 99 …. euro op bankrekeningnummer NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. uw eigen project. Na onze terugkeer krijgt u van ons het aankoop/betalingsbewijs van het door u gekozen project evenals foto’s met een beschrijving. Aankomende projecten leest u altijd op onze actueel pagina.
Het moge duidelijk zijn dat wij alle kosten zoals de reis en verblijfskosten, taxikosten enz. enz. voor eigen rekening nemen. Wij genieten ook nog van een paar dagen vakantie. Daarbij blijven wij ook een aantal projecten voor eigen rekening nemen. Er staat bij onze projecten geen post algemene kosten want die zijn volledig voor onze rekening. Spreekt het bovenstaande u aan dan zien wij graag welk project het uwe wordt. Voelt u zich echter in geen geval verplicht! Wij willen niet anders dan dat u weet wat wij doen en wat ú eventueel kunt doen in Gambia. Zijn er vragen, u kunt ons altijd bereiken. U bent van harte welkom!

Groetjes
Lizet Mols en Dick Schildkamp