Stichting www.gambiaenpolen.nl

wat we zélf doen in Gambia, Polen én Nederland

Nieuwsflits april 2022

Alweer even geleden dat we u hebben geïnformeerd over alles wat we doen in Gambia. Ondanks de ieder bekende omstandigheden hebben we kans gezien veel activiteiten doorgang te laten vinden.

We konden er zelf niet naar toe door de vele reisbeperkingen, de onzekerheid over de toestand in Gambia enz. Daar komt bij dat ik ( Dick ) momenteel wat medische probleempjes heb die het onmogelijk ( twee staaroperaties) en onverantwoord ( hartcontrole ) maken om te gaan.

We plannen onze eerstvolgende reis nu in oktober. Vast staat dat we dan wel het een en ander te doen en in te halen hebben.

Gelukkig betaalt onze manier van werken zich nu uit. Wij hebben nooit zeggenschap willen houden in “onze scholen”, we hebben gebouwen en meubelen geschonken. Wij hoeven het niet zo nodig beter te weten, de schoolleidingen kunnen best zelf hun school besturen. Steeds weer zien we overal de grootste problemen omdat sponsors/stichtingen willen vertellen hoe een Gambiaanse school moet draaien, graag naar Europees inzicht.

We hebben altijd gezegd: we brengen een cadeautje. Een cadeautje geef je weg.

Dat wil niet zeggen dat we ons niet meer laten zien als het nieuwe of gerenoveerde gebouw is opgeleverd. Normaliter twee keer per jaar gaan we de scholen bezoeken, voeren we de nodige reparaties uit, hebben we schoolmateriaal én een

cadeautje voor in ieder geval alle kinderen maar vaak ook voor de ouders. Dat zijn altijd heerlijke dagen. Iedereen blij en tevreden. We hebben de mooiste herinneringen aan al die speciale gelegenheden.

Corona gooide plotseling roet in het eten. Daar hoeven we u niets meer over te vertellen.

Maar ook nu kunnen we blij zijn met onze manier van werken. Iedereen heeft altijd mogen zien wat we doen en hoe we het doen. Leraren hebben geholpen met het vullen en uitdelen van de tasjes met geschenken.

Iedereen weet waar onze dozen aankomen in Gambia , zodoende konden vorig jaar al een keer alle scholen en families zelf de dozen afhalen. We hebben een driedubbele controle ingebouwd zodat ook iedereen de juiste spullen krijgt. U heeft de foto’s daarvan gezien.

Mede dankzij de storemanager Ebrima is alles toen vlotjes verlopen. Komen we gelijk bij “onze Pascaline”, de “derde controle” .

Pascaline kennen we al een jaar of acht, we hebben al die jaren haar opleiding betaald. We zijn er echt supertrots op dat zij kortgeleden haar papieren heeft gehaald en nu geregistreerd verpleegster is. Ze heeft er keihard voor gewerkt en is met schitterende cijfers geslaagd. Helaas konden wij de diploma-uitreiking dit keer niet bijwonen maar ook weer door foto’s waren we er toch een beetje bij.

Pascaline is de afgelopen jaren zo vaak als maar kon met ons mee geweest en kent onze principes, weet precies wat we wel en wat we niet willen.

Ze heeft al heeft vaak aangegeven dat ze later “net zo wil worden als wij” en zinspeelt er maar al te vaak op dat ze onze activiteiten als wij niet meer naar Gambia kunnen , wil voortzetten.

Afgelopen week was ze onze hulp bij het verdelen van de eindelijk gearriveerde container. Dat ligt niet aan onze vervoerder maar o.a. aan het gebrek aan containers, de overvolle havens en het gebrek aan goed haven materiaal.

Kranen en kades, alles is allang verouderd en versleten. Door de vele reparaties gaat veel kostbare tijd verloren. Daarbij is er steeds meer controle op de containers want helaas denken mensen zomaar alles te kunnen vervoeren.

Onze laatste container is een maand of drie onderweg geweest.

Dinsdag 4 april konden 8 geadresseerden waaronder onze 4 scholen en 4 gezinnen hun dozen afhalen. In totaal 134 dozen. Prompt om 10.00 uur ( onze tijd, maar in Nederland is het dan al twaalf uur ) staan de eerste afhalers voor de loods. En uiteraard Pascaline die alles nauwgezet controleert. Zij betaalt ook alle transporteurs die de dozen naar de diverse bestemmingen brengen. Wij zitten de hele ochtend aan de telefoon voor het geval er iets niet duidelijk zou zijn maar we krijgen alleen maar leuke foto’s.

Ook voor Pascaline en haar familie en de buren zijn er een aantal dozen.

Als eerste is daar Dembo van de Jarju school. Voor hem hebben we veel voetbalkleding ( Jan Vermeulen/Gambia Sport). Voor alle kinderen van de school een zak snoep, kleurboek, kleurpotloden, zilverstickers enz. Voor de leraren en leraressen mooie gesorteerde kleding.

      

      

Vervolgens verschijnt Mr. Lawrence Ihans van de Child Concern International School in Latrikunda. Er staat voor hem een grote verrassing want er zijn nieuwe schoenen voor alle leerlingen. Deze schoenen zijn beschikbaar gesteld door Jan Philippart waarvoor we hem uiteraard zeer erkentelijk zijn. Meerdere scholen krijgen binnenkort nieuwe schoenen want het betreft rond 600 paar. Waarbij ook schoentjes voor de hele kleintjes. Ook hier snoep en veel knutselmateriaal.

   

Dan komen Lamin Minteh en Momodou Camara samen uit Sukuta, één van de allereerste dorpjes waar we ooit kwamen en waar we de familie Camara ontmoetten. We helpen dit gezin al jaren, mede door het betalen van schoolgelden. Beide gezinnen krijgen kleding en huishoudelijke artikelen, alsmede voetbalkleding.

 

De volgende afhaler is mr. Bangura van de Davidsschool, de laatste school die we volledig nieuw hebben gebouwd. Voor deze school hebben we voor alle kinderen snoep, veel knutselmateriaal maar ook voor alle moeders bijv. waspoeder en een zeeppompje. Voor het personeel van de school mooie kleding enz. enz.

Dan komt Buba Jabbi, de zoon van het hoofd van de Diana school. Ook voor hem dozen snoep, knutselmateriaal, verf, lijm enz. Tevens wat leuke speeltjes voor alle kids. Kleding voor hemzelf en het personeel van de school.

Als laatste de grootste school. Deze school hebben wij niet gebouwd maar zijn wij in de loop der jaren tegen het lijf gelopen zoals zoveel andere scholen. 500 kinderen waarvan 150 kleuters. Ruim voor de corona hebben al die kinderen al eens een presentje gehad en het was ons opgevallen dat daar veel op creatief gebied wordt gedaan.

We hebben voor alle kinderen een set divers teken/vouw/kaft-knutselpapier én een setje verschillende kleuren verf beschikbaar gesteld door onze trouwe sponsor COLLALL.

Hier dus ook 500 snoepzakken, zilverstickers, kleurboek en kleurpotloodjes voor de kleintjes.

  

Deze geschenken worden de volgende dag uitgedeeld in het bijzijn van Pascaline.

Schoolhoofd mr. Yusuf vindt onze belangstelling en giften zo belangrijk dat hij een dag later alle ouders en schoolmedewerkers bij elkaar op school uitnodigt voor een uitleg van wat en waarom wij allemaal doen. Het wordt een hele happening die we helaas ook niet kunnen meemaken.

 

    

   

Er staan nu alleen nog dozen voor Pascaline die ze in een taxi laadt en er blijven 3 dozen staan die bestemd waren voor de loodsmanager.

Zoals op de foto’s te zien heeft ze zichzelf op een “chicken yassa” met frisdrank en een ijsje toe getrakteerd voor haar harde werken vandaag en dat mag ook.

Al met al een zeer geslaagde dag hetgeen mag blijken uit de foto´s.

We hopen er de volgende keer weer zelf bij te zijn.

Dank aan ieder die meegeholpen heeft dit mogelijk te maken!!

Een hartelijke groet van Lizet en Dick

Wie helpt ons?

Wilt u ons helpen? Maakt U dan s.v.p. een door u te bepalen bedrag over op onze rekening: NL38 RABO 1159 3315 37 t.n.v. stichting www.gambiaenpolen.nl o.v.v. regentijd Gambia